Ανοικτή επιστολή προς τους κ.κ. βουλευτές, νύν και τέως

Κύριοι του κοινοβουλίου,

Συνάδελφός σας, εκλεγείς με το κόμμα που κυβερνά, χαρακτήρισε τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα πού πήρατε, ψαλλιδίζοντας άγρια τις συντάξεις (και των ναυτικών), άδικα, ανήθικα και ανέντιμα. Κάποιοι προσθέτουν και αντισυνταγματικά. Στο «άδικα» αντιπαραθέτετε το «……αλλά αναγκαία». Παραβλέποντας το ότι εσείς οι πολιτικοί οδηγήσατε την χώρα σ’αυτήν την κατάντια, ας το δεχτούμε. «Αναγκαία» έστω, όμως για να δοθεί χρόνος να ενεργοποιηθούν οι ελεγκτικοί – φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί, ώστε να αυξηθούν και τα έσοδα, τομέας όπου υπάρχουν τεράστια περιθώρια. Χρόνος δόθηκε, το αποτέλεσμα όμως είναι φτωχό.

Τα έλλειμμα πάντως του προϋπολογισμού από 13,7%, θα πέσει (μάλλον σίγουρα) κάτω και από το 8%. Μόνο από την άγρια περικοπή μισθών και συντάξεων (Δικαιολογημένη σίγουρα σε κάποιες ιδιαίτερα προκλητικές περιπτώσεις).

Η αδυναμία όπως αύξησης των εσόδων, παρά το ύψος της φοροδιαφυγής στο 40%, καθώς και η ‘’επιμονή’’ του οργίου σπατάλης και διαφθοράς, σημαίνει απόλυτη ανικανότητα και αποτυχία του κράτους, σε όλες τις μορφές του. Εκτός αν δεν υπάρχει θέληση να ελεγχθεί αυτή η τεράστια φοροδιαφυγή και η ασύλληπτου μεγέθους σπατάλη, που ποζάρει μπρός στα μάτια μας με την μορφή ακίνητης περιουσίας, πολυτελών τροχοφόρων και σκαφών αναψυχής και γενικά τρόπου ζωής. Και αν δεν υπάρχει θέληση πρέπει να δεχτείτε πως ισχύουν οι πιο πάνω χαρακτηρισμοί. Οι οποίοι στην περίπτωση των συνταξιούχων ναυτικών, είναι μάλλον επιεικείς. Γιατί δεν έχετε κάν την δυνατότητα να μας θεωρήσετε συνυπεύθυνους, επειδή σας τοποθετήσαμε να νομοθετείτε και να κυβερνάτε. Σ’εμάς τους ποντοπόρους ούτε το δικαίωμα ψήφου δεν μας αναγνωρίζατε.

Και ζώντας ολόκληρη την ζωή μας στους ωκεανούς, ούτε στο μεγάλο φαγοπότι των κοινοτικών κονδυλίων συμμετείχαμε, ούτε είχαμε την δυνατότητα να εκβιάζουμε ή να «γλείφουμε» την εξουσία για να αποκτήσουμε προνόμια, ή να αντιδράσουμε στην λεηλασία του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου, η οποία γινόταν πολύ πριν η ‘’μόδα’’ επεκταθεί σ’ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Λεηλασία των εισφορών μας , το ύψος των οποίων εσείς ορίζατε, για νάχουμε μια αξιοπρεπή σύνταξη, ( όσοι επιζούσαμε αυτού του επικίνδυνου αλλά και ψυχοφθόρου για εμάς και τις οικογένειες μας επαγγέλματος) η οποία όμως σαν ποσοστό του εν ενεργεία μισθού μόλις τα τελευταία χρόνια άγγιξε το 70%, πριν ξαναπάρει την κατιούσα. Η ανταμοιβή των επί 10ετίες «αιμοδοτών» της Εθνικής Οικονομίας, των ναυτικών, όπως εσείς μας χαρακτηρίζατε.

Δεν καταφεύγουμε σε νεφελώδη επιχειρήματα, του τύπου «πρεσβευτές της χώρας», «φυλάμε Θερμοπύλες» ή «επιτελούμε λειτούργημα», τα πιο πάνω όμως απτά και συγκεκριμένα , μικρό δείγμα πάντως ενός ατέλειωτου καταλόγου που θα μπορούσαμε να παραθέσουμε, πιστεύουμε πως είναι αρκετά για να δικαιολογήσουν τους χαρακτηρισμούς που ακούστηκαν μέσα στη βουλή, από κάποιον από εσάς: Ανήθικα και ανέντιμα, τουλάχιστον για εμάς τους συνταξιούχους ναυτικούς.

Έχετε μήπως κάποια απάντηση ;